از وقتی یادم میاد همه چی رو همینجوری دیدم، اینجوری یاد گرفتم! نبودنتون رو یاد گرفتم، جدا بودنتون، کنار هم نبودن، به هم زخم زبون زدن رو... چرا بر میگردی میگی " همه از خونوادشون یاد می گیرن، تو چرا اینجوری شدی، تو چرا فقط بلدی غر بزنی... " بخدا منم یاد گرفتم، اما مشکل اینه که شما تو این زمینه بیشتر از این یاد ندادین، یعنی چیزی نداشتین که یاد بدین. چرا خودتون اینو قبول ندارین آخه؟ هی میگی بقیه بقیه بقیه... بخدا دهن من صاف شد انقدر بقیه رو نگا کرد! چرا یه بار نمی گی ما اینجوریم، ما فلان، ما بهمان؟؟ چرا همون "بقیه" نباید بگن اونارو نگا؟؟ ها؟؟؟